I do not know how it works for you, but my decision to read a book is usually shaped by a recommendation or a review. I tend to read books that I become aware of through the suggestions of a writer or academic whose opinions I value, an influencer I enjoy following on social media, or someone in my own social circle whose taste I trust. Of course, this is not always the case. From time to time, I also choose books by researching topics I am interested in, or by purchasing the latest work of an author I already follow out of curiosity. When I bought A Tale of Two Cities , however, I had no prior knowledge of it at all. I did not know when or where it was written, who the author was, or even what the book was about. The only thought that pushed me to buy it was this: “Halil, you never read classic novels.” When I saw the book, I found myself thinking, “Which two cities, and what kind of story could this be?” and I purchased it with a small sense of curiosity. Unfortunately, it too...
Merhaba! Son 1-2 yazımın aksine bu yazı bir kitap incelemesi ya da kısa özeti tadında bir yazı olmayacak. Bu yazımda Bursa'da bir gün içerisinde gidip gördüğüm yerler hakkında kısaca bahsedeceğim.
Öncelikle güne herkes gibi kahvaltı ile başladık. "Misi Bahçe" adlı yer ilk durağımızdı. Küçük bir kasaba gibi bir yerde çayın yanında konumlanmış bir mekan. Dilerseniz çayın üstünde ayaklarınızı yer yer ördeklerin de bulunduğu çaya sokarak kahvaltınızı yapabilirsiniz. Fiyat-performans olarak iyi sayılacak bir mekan. Hayatınızın en iyi kahvaltısını yapmayacaksınız ama pişman da olmayacağınızın garantisini verebilirim. Özellikle sigara böreği, pişiler ve ekmeği gayet lezzetliydi.
Kahvaltı sonrası rotamız Mudanya idi. Deniz kenarı güzel, tatlı bir semt. Özellikle emeklilerin yaşamak isteyeceği kıvamda bir düzene sahip gibi hissettim. Yürüyüş yapılabilecek uzun bir sahile sahip Mudanya. Sahilin sol tarafında yürüme yoluna paralele olarak ise uzaktan da olsa Alaçatıdaki sembolik evleri andıracak renkli eski evlere sahiplik yapıyor ama turistlerin ilgi odağı olması için bence kırk fırın ekmek yemesi gerekiyor Mudanya Belediyesinin. Özelikle sahil gayet uzun ve büyük bir potansiyeli var ama deniz havası almak dışında gitmek için çokta bir sebep yok gibi. Eğer Mudanya'ya gittiyseniz yürüyüş yolunun başında bulunan Helvacı Ali'den dondurmalı irmik almayı ihmal etmeyin. Gayet lezzetli bir tatlı.
Öğlene doğru eski Bursa olarak adlandırabileceğimiz surların içerisi ve çevresinde bulunan tarihi yerleri görelim dedik. Görmeden önce Ulucami'nin yakınlarında bulunan bir çınarın altında bulunan kahvede ferahladık. Ulucami ve kapalı çarşı direkt olarak İstanbul'da Fatih, Selimiye, Eminönü ve kapalı çarşıyı vb. hatırlatıyor. Zaten çok farklı olmasını beklemekte biraz saçma olurdu. Ulucami'yi pandemiden kaynaklanan sebeplerden dolayı çok detaylı görme imkanımız olmadı ama bence kesinlikle gidilmesi gereken yerlerden biri. Sonrasında ise yakınlarda bulunan Tophane'ye gittik. Yol üzerinde Tophane surlarının yanından ve zaman zaman sur kapılarının içerisinden geçerek gidiyorsunuz. Tophane'de görebileceğiniz saat kulesi, Bursa'yı görebileceğiniz bir teras, Osmanlı devletinin kurucusu Osman Gazinin türbesini ve o tepenin sembolik toplarını görebiliyorsunuz. Hemen hemen bütün Bursa'yı görebilen güzel bir terasa sahip. Muhteşem şehir planlaması(!) sayesinde manzaranın tadını çıkarıyorsunuz. Ayrıca geleneği sürdürmek adına da Ramazan ayında sembolik olarak top atışları halen yapılmaktaymış.
Gün içerisinde dilerseniz Bursa'ya özgü süt helvası, cantık, köfteli pide gibi lezzetleri tadabileceğiniz tarihi mekanlara gidebilirsiniz. Biz sıcaktan da dolayı çok fazla acıkmadığımız için kendimizi direkt İskender'e sakladık. Botanik parkın içerisinde bulunan İskender Bey'in geleneğinin sürdürüldüğü meşhur İskender'i yemeye gittik. İskender'in yapıldığı ilk dükkan çok küçük ve eski olduğundan dolayı bu geleneği artık burada devam ettiriyorlar. Mekan tasarımı, atmosferi ile gayet güzel bir mekan. İskender ise gerçekten harika. İçerisinde kullandıkları her ürünü neredeyse hepsini kendileri üretiyorlarmış. Servis kağıdı olarak önünüze konulan gazete kağıdından hem İskender'in tarihi hem de ürünlerin kalitesi ve üretilişi hakkında çok güzel bilgi edinebiliyorsunuz. Ben özellikle tereyağına bayıldım. Şıra da gayet güzel bir içecek ama ben İskender'in yanına çok yakıştıramıyorum. Şalgam satmıyorlarmış. Bursa'ya özgü bir tat ve adet olmayabilir ama kolanın satıldığı yerde bence şalgam da satılabilir.
Güzel ve tatmin edici bir öğün sonrası günü kesinlikle dağ yolunda bulunan kafelerin birinde oturarak bitirin. Bütün Bursa'nın ayaklarınızın altında olduğu ve akşam saatlerinde gittiğinizde güneşin batışını seyredebileceğiniz güzel bir manzaraya sahip. Günün yorgunluğunu atmak ve dinlenmek için bence daha iyi bir alternatif yok.
Yazım yeterince uzun oldu yine. 1 güne sığdırmaya çalıştığımız her şeyi sizlere de aktarmaya çalıştım. Olur da yolunuz belki Bursa'ya düşerse bu yazıdan faydalanabilirsiniz. Ha bu arada dönüşte kestane şekeri de almayı unutmayın, adettendir.
Son olarak bana bu günde eşlik eden;
Batuhan Tunceli
Nihal Fazlioska
Nazan Fazlioska'ya selam olsun.
Hoşça kalın.
Yorumlar
Yorum Gönder