I do not know how it works for you, but my decision to read a book is usually shaped by a recommendation or a review. I tend to read books that I become aware of through the suggestions of a writer or academic whose opinions I value, an influencer I enjoy following on social media, or someone in my own social circle whose taste I trust. Of course, this is not always the case. From time to time, I also choose books by researching topics I am interested in, or by purchasing the latest work of an author I already follow out of curiosity. When I bought A Tale of Two Cities , however, I had no prior knowledge of it at all. I did not know when or where it was written, who the author was, or even what the book was about. The only thought that pushed me to buy it was this: “Halil, you never read classic novels.” When I saw the book, I found myself thinking, “Which two cities, and what kind of story could this be?” and I purchased it with a small sense of curiosity. Unfortunately, it too...
Merhaba! Eveeeeet. Uzun bir aradan sonra tekrar buradayım. Kendimi tekrar yazmaya ve okumaya teşvik etmeye çalıştığım için biraz iyi hissediyorum. Sırf daha iyi yazabilmek için kitap okurken daha dikkatli olduğumu fark ediyorum. Bu sebeple not defteri gibi kullandığım bu blogda yarın öbür gün açıp zamanında okuduğum kitaptan ne anlamışım ne yazmışım diye bakmak güzel oluyor açıkçası. Olabildiğince bu alışkanlığımı devam ettirmeye çalışacağım. Bu satırları yazarken aklıma daha önce blogda da yazdığım "Atomik Alışkanlıklar"'dan bir bölüm geldi. Bir aktiviteyi alışkanlığa dönüştürebilmek için ne zamandır değil ne kadar sık yaptığımız önemlidir. O yüzden ben de mümkün olduğunca yazmaya devam etmeye çalışacağım. Neyse sadede gelelim. Bugünün konusu ikigai. Kitabın kapağında da yazdığı gibi kitabın konusu Japonların uzun ve mutlu yaşam sırrı. Kitapta özellikle dikkat çekilen nokta ise Okinawa adası ve oranın yerlileri. Çünkü dünya üzerinde en uzun yaşayanlar Japonlar, Japonya...